Anak ng PWD at single parent na nagtitinda ng balot at penoy ang matagumpay na nakapagtapos bilang Bachelor of Secondary Education major in Social Studies.
Bukod dito, nagtamo pa siya ng iba’t ibang parangal bilang pagkilala sa kanyang husay at dedikasyon sa pag-aaral.
Sa loob ng 16 na taon, araw-araw na pumapadyak ng bisikleta si Mark Rigor mula Barangay Ungot, Tarlac City hanggang 7/11 San Rafael.
Ginagawa niya ito upang magtinda ng balot at penoy at masuportahan ang kanyang pamilya.
Ibinahagi sa Facebook ng kanyang anak na si Robin Domingo Rigor ang kanilang emosyonal na kwento.
Aniya, hindi naging madali ang kanyang paglalakbay tungo sa pagtatapos sa Kolehiyo.
ANAK NG PWD, DUMAAN SA MATINDING PAGSUBOK
Ayon kay Robin, nakaranas siya ng matinding pagkabigo nang hindi siya makapasok at makapagtapos sa kanyang pinapangarap na unibersidad.
Dahil dito, nawalan siya ng pag-asa at labis na nalungkot. Gayunpaman, hindi nawalan ng tiwala ang kanyang ama.
Sa halip, lalo itong nagsikap upang maipagpatuloy ang pag-aaral ng anak.
Araw-araw, nagtitinda si Mark ng balot mula alas-3 ng hapon hanggang alas-4 ng madaling araw.
Sa kabila ng kanyang kalagayan bilang PWD at single parent, hindi siya sumuko sa hamon ng buhay.
SAKRIPISYO NG AMA, NAGING INSPIRASYON SA TAGUMPAY
Habang pinanghihinaan ng loob si Robin, patuloy namang nagsikap ang kanyang ama.
Dahil dito, naging inspirasyon niya ang tiyaga at determinasyon ng magulang.
Nagpasalamat din si Robin sa kanyang inang si Cathlyn Domingo at kay Robert Pineda.
Malaki umano ang naitulong ng dalawa upang maipagpatuloy niya ang kanyang pag-aaral sa panahon ng pangangailangan.
Bukod sa suporta ng pamilya, naging daan din ang kanyang pagsisikap upang makamit ang mga tagumpay sa akademya.
ANAK NG PWD, NAGKAMIT NG MARAMING PARANGAL
Ngayon, opisyal nang nagtapos si Robin bilang guro. Kasama sa kanyang mga natanggap na pagkilala ang Best in Research Paper, Best in Teaching Demonstration, at Best in Utilization of Instructional Materials.
Isa rin siyang dating iskolar ng City of Tarlac Scholarship and Incentives Program. Sa kasalukuyan, nagsisilbi rin siya bilang SK Councilor ng Barangay Ungot.
Sa kanyang mensahe para sa ama, sinabi niya ang mga salitang, “Sa wakas, Pa… may Teacher ka na.”
Patunay ang kanilang kwento na walang sakripisyong nasasayang. Higit sa lahat, ipinakita nito na walang pangarap na imposibleng maabot kapag may pagmamahal, tiyaga, at determinasyon.
Sa huli, ang bawat padyak ng bisikleta at bawat sigaw ng “Balot! Penoy!” ay naging daan upang makamit ng isang anak ang diploma at pangarap na matagal niyang pinaghirapan.
